Iedere bouwer heeft inmiddels zijn verhaal wel eens gehoord. Het gaat over transparantie, uitgebruikersoriëntatie, een betere prijs-kwaliteitsverhouding en meer intregraliteit. Belangrijke zaken, waarover Professor Doorsnee graag een praatje houdt. Het geleerde typetje verschijnt graag op congressen, vergaderingen, bijeenkomsten en partijen om zijn deskundige visie op de toekomst van de bouwsector te geven. Hij wijst bouwondernemers op het belang van focus en specialisatie, maar komt zelf niet meer aan zijn core business toe. Het onderwijs aan studenten vormt voor deze pseudo-geleerde een aantrekkelijke bijkomstigheid, anders zou hij zijn status als professor verliezen. Aan die titel ontleent hij nu juist het voorrecht om op allerlei congressen zijn innovatieve licht te laten schijnen. Een goede uitwisseling tussen de bouwpraktijk en de wetenschap is belangrijk en kan wederzijds bevruchtend werken. Zo’n uitwisseling komt het best tot stand, als zowel bouwondernemers als wetenschappers op hun eigen werkgebied excelleren. Succesvolle ondernemers en uitmuntende wetenschappers kunnen samen veel bereiken. Dit wordt echter anders, als zogenaamde wetenschappers hun stokpaardjes gaan berijden en keer op keer platgetreden paden bewandelen. Dat komt de uitwisseling tussen de bedrijfstak en de universiteiten uiteindelijk niet ten goede. Het levert alleen een tijdelijk succes voor Professor Doorsnee op. Ook in de toekomst moeten we ons actief inzetten voor een effectieve kenniscirculatie tussen het onderwijs en het bedrijfsleven. Juist daarvoor is een transparante opstelling van beide zijden nodig. Juist degenen, die hun mond vol hebben met woorden als transparantie, zouden zichzelf eens voor de spiegel moeten zetten. Er zijn echte professoren en pseudo-wetenschappers, die zich al te gemakkelijk en gretig bewegen op het grijze gebied tussen de Universiteit en het Bedrijfsleven. Een pleidooi voor maximale transparantie geldt zeker voor personen, die zich op dit grijze gebied ophouden. Het is niet transparant om van twee walletjes te eten. Het wordt tijd voor een gedragscode, waarin de omgangsnormen van wetenschappers met bedrijfsprojecten wordt vastgelegd. Zoals Professor Doorsnee bouwondernemers aanraadt een focus te kiezen, zou hij zelf een keuze moeten maken. Wil hij professor zijn, of praatjesmaker?

 

Piet M. Oskam, directeur Centrum voor Innovatie van de Bouwkolom (CIB) in Zeist